De typemachine

Plaats een reactie
Persoonlijk / Uncategorized

Rommelmarkten zijn mijn favoriete tijdverdrijf in het weekend. Zeker nu ik – in mijn zoektocht naar de perfecte kunstbaan – hier en daar een dubbeltje om moet draaien. De laatste maanden lijk ik dan ook een kleine verslaving voor de vlooienmarkt in de IJ-hallen ontwikkeld te hebben. Maar de beste vondsten doe je misschien toch wel buiten de Randstad…

In een weinig noemenswaardig dorpje in een uithoek van West-Brabant welteverstaan. Hier werd ten gunste van de plaatselijke kerk een grootse rommelmarkt gehouden. Om ook hun steentje bij te dragen hadden de dorpelingen de gehele inhoud van hun zolder /garage/tuinhuis ingepakt en naar het nabijgelegen wijkhuis gebracht. Enthousiaste vrijwilligers categoriseerden deze vervolgens voor de verkoop. Lees: zij construeerden enorme stapels van bij elkaar passende zooi en dumpten deze in alle hoeken en gaten van het eerder genoemde wijkhuis. Met resultaat. Het was één grote chaos van spullen en mensen. Want blijkbaar was deze rommelmarkt het evenement van het seizoen.

Om de bezoekers een weg te helpen vinden door de chaos, was er een omroeper ingeschakeld. Deze attendeerde het publiek op buitenkansjes die anders misschien onopgemerkt waren gebleven. Denk hierbij aan een katoenen zes-persoonstent met surfplank – voor eenieder die aanstaande zomer niet met het vliegtuig op vakantie zou gaan. Of een reeds opgetuigde kerstboom. Ja, praktisch zijn ze zeker daar in het dorp.

Maar hoewel het entertainment van de bovenste plank was, begon ik me op een gegeven moment toch zorgen te maken. Want was er enkel troep in dit gebouw? Zou er wel voldoende zuurstoftoevoer zijn? Ondanks deze hersenspinsels besloot ik mezelf bij elkaar te rapen en nog een laatste zijvleugel in te duiken. Daar, achter een stapel verstofte toetsenborden, zag ik opeens iets glinsteren in mijn favoriete kleur mintgroen Tussen alle afgedankte electronica stond een prachtige Remington typemachine uit de jaren 1960, zo goed als nieuw. Zelfs het lint deed het nog. De letters waren wat grijzig, maar dat mocht niet deren. Kostprijs: een luttele 10 euro. Wat een koopje!

Nu alleen nog terug naar Brabant voor een typelint. In de rest van Nederland wordt dat blijkbaar niet verkocht.

Advertenties

The Author

Ik ben Anne. Jong, ambitieus en met een passie voor kunst. Gewapend met mijn notitieboek en camera ga ik op zoek naar inspirerende kunst en leuke verhalen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s